Suriname 2

Omdat we dus zo stom waren geen contant geld bij ons te hebben toen we aankwamen in Paramaribo, zijn we vandaag de hele dag bezig geweest met het regelen van toeristenkaarten en het terugkrijgen van de visums. 

In de ochtend gingen we eerst naar de DSB (de Surinaamse bank) daar was het heel erg druk en het duurde dan ook eeg lang voor ik aan d ebeurt was. Tobias was tegen die tijd al lang naar buiten gegaan met de kinderen. We moesten naar de bank om euro’s of dollars te krijgen die weer nodig zijn voor een toeristenkaart. Dit kon niet met een gewone pinpas maar gelukkig wel met een creditcard. Maar die werd geweigerd. We gingen dus maar weer terug naar ons hotel om op WiFi op te zoeken waarom mijn creditcard het niet deed. Het lag aan de daglimiet. Dus ging ik in mijn eentje weer terug naar de bank om wat minder euro’s of dollars op tr nemen. De kinderen gingen ondertussen even zwemmen bij het hotel. 

Toen dat gedaan was en ik weer was teruggelopen naar ons hotel om Tobias en de kinderen op te halen liepen we naar het Ministerie buitenlandse zaken. Die verwezen ons door naar het Minsterie van consulaire zaken. Weer gevestigd in een ander (beetje krakkemikkig) houten gebouw. Daar kregen we een formulier waarmee we moesten gaan betalen bij de Centrale bank. Dan moesten we wel snel zijn want ze gingen om 12.30 dicht. 

De Centrale bank was aan de waterkant. Tobias liep er heel snel naar toe en ik liep er achter aan met twee klagende kinderen aan mijn hand. Ze vonden het veel te warm en heel saaaaai. Bij de centrale. Bank betaalden we en met weer een nieuw formulier, alles met de hand geschreven, moesten we weer terug naar Consulaire zaken. 

Maar eerst maar even lunchen naast fort Zeelandia. En dat was me toch lekker. Tobias had bami varken (niet zo’n mooie naam maar wel erg lekker eten) ik had Moksi alesi met pom en de kinderen hadden broodjes kroket en worst en een bakje fruit. 

Daarna gingen Ole en ik terug naar het hotel en Tobias en Louis weer naar Consulaire zaken. Daar kregen ze hun paspoort maar er werd gezegd dat ze nu nog wel naar de militaire politie moesten om er een stempel in te laten zetten, anders kommen  ze straks het land niet uit. 

De Militaire politie zat weer in een ander gebouw, een paar straten verderop en dit was volgens Tobias, echt een bouwval. Daar aangekomen bleek de man die de stempels moest zetten al weg. Kom morgen maar terug om 7.30 uur, zeiden ze. Het is dus nog steeds niet helemaal afgerond. 

Veel gedoe dus maar op deze manier leer je een land ook wel weer kennen en het is ergens ook wel weer vermakelijk. 

Na onze broodnodige siësta gingen we met de taxi naar Leonsberg waar we, met nog een paar andere toeristen op een bootje stapten voor de Sunset& dolphin- tour. Toen we in de taxi zaten regende het trouwens zo hard dat je de weg helemaal niet meer kon zien. 

De dolphintourwas heel leuk. We kregen drankjes en snacks en toen we bij de dolfijnen waren moesten we allemaal heel hard geluid gaan maken op het voordek om de dolfijnen te lokken. Daarna maakten we nog een stop bij de plantage Johanna Maria waar we nog meer hapjes kregen en even mochten rondlopen. En daarna voeren we tijdens de zonsondergang weer terug. 

Nu zit ik buiten met Tobias voor onze hotelkamer. De kinderen liggen lekker te slapen en wij drinken een biertje. Tot later maar weer. 

4 comments

  1. Jeemig wat een verhaal Jitske!! Gelukkig is het uiteindelijk allemaal goed gekomen.
    Maar wel beetje huilen met de pet op..en je hebt veel geleerd..wat te doen volgende x voor je Nederland verlaat. haha

    Like

  2. Ik snap de kinderen helemaal hahahaha, dit ga je niet geloven, wist je dat? Ik iets soortgelijks gewoon in Parijs heb mee gemaakt? Niet met visa en zo, maar gewoon met geld pinnen dus, in 1990, toen pinnen er net was, dat zou toen al moeten kunnen met onze eigen bankpassen daar, dus niet, maar de strijd was, ik ga pinnen, ipv van cashen op een grenswissel kantoor, pfffffff 2 dagen lang van de 4 dagen… zoeken en zoeken om uiteindelijk toch maar te wisselen…

    x

    Like

  3. […] Toeristenkaart: Om Suriname binnen te komen heb je een toeristenkaart nodig. Die kan je van tevoren in Nederland kopen maar je kan het ook prima op het vliegveld van Suriname doen. Zorg dan wel dat je genoeg geld (30 euro pp) bij je hebt want je kan niet met pin betalen. Wij waren zo stom niet genoeg cash mee te nemen. En dat heeft ons heel veel tijd en energie gekost en een soort van speurtocht langs alle ministeries in Paramaribo (zie Suriname 2) […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s