kinderen/opvoeding

Mijn ‘nadacht’ stond uit

Mijn jongste zoon Ole van 5 is graag ondeugend. Hij doet dingen waarvan hij weet dat het niet mag en kijkt je ondertussen lachend aan. Hij luistert dan slecht en haalt me soms het ‘bloed onder de nagels vandaan’. 

Ik tweifel aan mijn opvoeding en bedenk me hoe ik het zo ver heb laten komen dat ik een kind heb dat ‘zo slecht luistert’.  Het interesseert hem ook niet veel dat wij boos worden. Misschien zijn de consequenties voor hem niet erg genoeg en zou ik een stuk strenger moeten zijn. Maar dat heb ik gewoon niet zo in me en ik heb er ook niet veel zin in. 

Gelukkig gaat het om kleine ondeugden en is hij verder best goed te ‘harden’ als kind en hebben we het over het algemeen heel gezellig als gezin maar toch… 

zo gingen we gister op bezoek bij Anne, Mus en Bor die op de camping staan in Bakkum. Eerst speelden de kinderen op de camping en daarna gingen we wat eten bij een strandtent. De kinderen speelden op het strand en ondanks dat het best koud was, liep Ole in zijn kleren zo het water in. Zijn broek was doorweekt dus  die hingen we snel bij de open haard te drogen. “Niet meer bij het water” zeiden we maar even later waren Ole’s hemd, T-shirt en onderbroek ook nat. Daar liep hij savonds om 7 uur bij 8 graden in zijn (natte) onderbroek over het strand.  

Louis moest zijn onderbroek aan Ole afstaan en zelf ‘los in de box’ zoals dat heet. En Ole en alle kleren moesten drogen bij het vuur. 

 Na het eten was alles nog hartstikke nat en kreeg Ole Tobias zijn trui aan als broek, bij elkaar gehouden met zijn sjaal. 

We moesten ten slotte nog 9 km fietsen door de donkere duinen. Een spannend avontuur trouwens met grote koeien die als obstakels op het fietspad stonden en twee keer de ketting van Louis huurfiets eraf. 

De keren dat ik moet zeggen dat Ole zijn trui, jas, schoenen of sokken aan moet doen, waarna hij het vervolgens niet doet, zijn niet te tellen. Ik kan net zo goed tegen een dood paard praten, het helpt geen ene moer. 

En eerder deze week had Ole met viltstift op de muur van het duinhuisje getekend en ook zijn eigen benen en navel ondergekladderd. 

Ik werd behoorlijk boos op hem en zei dat hij het zelf schoon moest maken met een schuursponsje. Daar was hij toch wel echt van onder de indruk en een beetje stilletjes. Een tijdje later zei hij tegen me: ” mama, mijn nadacht stond even uit”. 

En dat is dus wel vaker het geval; hij denkt gewoon niet na maar doet het eerste wat in hem opkomt. Hij gaat volledig zijn eigen gang en het kan hem weinig schelen wat een ander daarvan vindt.  Je kan hem dus met recht wel autonoom noemen en misschien is dat ook wel weer een goede eigenschap. Zo kan je alles naar het ‘positieve’ draaien, toch? 

2 thoughts on “Mijn ‘nadacht’ stond uit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s