boeken

Een klein leven

screen-shot-2011-09-20-at-16-58-20

Kennen jullie het nog? Marmite? Een soort van bruin ‘groentenextract’ om op je brood te smeren. Wat voor Marmite geldt (je houd ervan of je vind het vreselijk) geldt ook voor het boek “een klein leven” van Hanya Yanagihara: “you either love, or hate it”, maar het laat je zeker niet onberoerd.  Ik ben behoorlijk laat met dit boek maar voor iedereen die dit boek óók nog niet gelezen heeft is deze leestip:

Deze 750 blz tellende pil, gaat over vier studievrienden die samen hun weg zoeken in New York: de knappe aspirant-acteur Willem, de flamboyante kunstenaar JB, beginnend architect Malcolm en de jurist en wiskundige; Jude St. Francis. Jude is teruggetrokken, slim en raadselachtig, maar de overige drie mannen weten wel beter dan vragen te stellen over zijn verleden. De ambitieuze studenten worden succesvol en rijk, maar desondanks wordt de duisternis in Jude steeds groter. Zijn vrienden proberen zijn pijn te verlichten en in hoogleraar Harold vindt Jude een vaderfiguur. Maar naarmate de decennia verstrijken dringt zich de vraag op of Jude wel verlost kan worden van de demonen uit zijn verleden.

een-klein-leven

Ik heb het in één ruk uitgelezen en vond het erg goed geschreven. Je leeft echt mee met de vier vrienden en ziet voor je wat zij allemaal zien. Het is bij vlagen heel naar maar toch is het dat niet alleen maar. je kan ook lachen en de mooie dingen in hun leven zien en waarderen. De hoofdstukken worden steeds vanuit een andere persoon geschreven maar het verhaal gaat eigenlijk steeds meer over Jude en ook over hoe hij is geworden zoals hij is. Dat verhaal is zo vreselijk en gruwelijk en wat mij betreft maakt de schrijver het ook veel te erg. Het kan bijna niet dat je zoveel ongeluk in je (kleine) leven meemaakt als Jude. Ik ging me hier aan het einde van het boek ook steeds meer aan ergeren en dat is dan ook meteen mijn punt van kritiek. Ik heb met opzet gewacht met het lezen van andere kritieken tot ik het boek helemaal uit had. Anders wordt je er misschien door beïnvloed.  Toch zijn de kritieken wel interessant omdat ze zo verschillend zijn.

Bij DWDD werd het al in april gekozen tot boek van de maand maar eigenlijk vonden ze het zo goed dat ze het ook wel het boek van het jaar wilden noemen. De panelleden waren unaniem in hun lovende oordeel erover. zie hier hun uitgeschreven recensie. Maar er zijn ook mensen die het een erg slecht, op de emotie spelend boek vinden zoals je wel kan lezen in bijvoorbeeld deze recensie van Koen Schouwenburg. Of het onderstaande filmpje van maarten het hart die het ook ‘emotionele bagger’ noemt

Ik hoop dat veel meer mensen dit boek gaan lezen en dan kan je zelf bepalen of je het mooi vindt of niet. En van de mensen die het wel al gelezen hebben zou ik graag willen weten wat zij er van vonden.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s