kinderen/opvoeding

Een nieuwe levensfase

Morgen wordt mijn jongste zoontje Ole vier. Ik sluit daarmee een periode in het leven af, namelijk die van het hebben van kleine kinderen.

 Geen luiers, flessen en spenen meer. Nooit meer wegbrengen of ophalen op de Creche. Geen wandelwagens, buggy’s en voorzitjes op de fiets. Nooit meer naar het consultatiebureau.

Ik hoor nu niet meer bij de groep van moeders met jonge kinderen, die altijd tassen bij zich hebben vol met extra kleren, vochtige doekjes en doosjes rozijntjes.

En vooral: ik ben uit de “ah wat. Lief!!!-leeftijd. Ben je de vier gepasseerd, dan vinden niet alle mensen je meer schattig. Ja ik vind ze zelf natuurlijk nog even schattig en als ik geluk heb zijn er ook nog wel wat anderen naasten die dat vinden maar niet meer alle ietwat oudere vrouwen die je op straat tegenkomen, jonge meisjes en een enkele lieve oude man. Het eindeloos knuffelen en vasthouden wordt nu al minder en over een paar jaar willen mijn zonen dat echt niet meer. Tja de baby-leeftijd is nu echt voorbij. En ergens voel ik daar weemoed over. Het is een gepasseerd station waar ik het heel fijn heb gehad. Maar het was ook wel hard werken en je voelt je ook vaak onzeker over of je het wel goed doet.

Maar ik heb ook heel veel zin in de periode die nu gaat komen: die van moeder van schoolgaande jeugd.

Het lijkt me heerlijk dat ik op mijn vrije dag ook echt alleen ben en kan doen wat ik zelf wil. Ik ben al allerlei plannen aan het maken over wat ik met die tijd allemaal ga doen: bij een leesclub, iets creatiefs, misschien zelfs sporten.

Het is heel prettig dat je ze niet meer altijd zo vreselijk in de gaten hoeft te houden. Ze weten steeds beter wat ze wel en niet kunnen en wat er wel en niet mag.

Het is fantastisch om te zien dat ze echt “eigen” personen worden met interesses die ze helemaal zelf ontdekken. Ze leren mensen (andere kinderen) kennen die ‘hun’ vrienden zijn, helemaal zelf gekozen. En het is heerlijk rustig dat je tegen ze kan zeggen: ga maar spelen, zodat je zelf je boek kan lezen, blog kan schrijven of wat dan ook, en dat je ze dan een uur later echt moet gaan zoeken omdat hun speelruimte steeds groter wordt.

Dit alles gaat natuurlijk niet van de ene op de andere dag anders worden en sommige dingen waren ook gelukkig al een tijdje gestopt (luiers enzo) maar toch voelt het als een mijlpaal. En ik heb er eigenlijk ook echt wel zin in.

2 thoughts on “Een nieuwe levensfase

  1. Morgen is vandaag en ik zeg, Van harte gefeliciteerd!

    Elke fase heeft zijn charmes, de meest erge vond ik juist vanaf een jaar of 2 tot tienertijd, lol… waarin je hen moet vormen en kneden voor later, en dan maar hopen dat je het goed hebt gedaan voor later, hahaha

    Ik wens jou daarom ook heel veel succes en sterkte! De komende nieuwe fase!
    Ennuh, korrel zout natuurlijk, ook ik heb heel veel fun met mijn dochter samen gehad, en mijn uitkomst is er eentje van tevredenheid nu ze alweer 23 is… Ze staat op voor ouderen en zwangeren, ze is beleefd, kruipt niet voor, doch, weet ze ook haar mond te roeren als iemand dat wel doet… Soms laat ze het, is behulpzaam (als ze er zin in heeft), hahahaha Nee als ik haar vraag, dan wordt er direct een datum gepland…. en ik ben er ook vooral voor, dat ze haar eigen leven moet leiden en indelen 😀

    Trots ben ik in elk geval wel, en ik zie de vruchten van mijzelf hierin natuurlijk terug!

    X

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s